ΠΡΟΦΗΤΙΚΟ...

Γύρισα τα μάτια, δάκρυα γιομάτα
κατά το παραθύρι
Και κοιτώντας έξω καταχιονισμένα
τα δέντρα των κοιλάδων
Αδελφοί μου, είπα ως κι αυτά μια μέρα
κι αυτά θα τ' ατιμάσουν
Πρωσοπιδοφόροι μες τον άλλον αιώνα
τις θηλιές ετοιμάζουν

.............................................

Τόσο δεν αγγίζουν η φωτιά με το άχτι
που πένεται ο λαός μου
Του θεού το στάρι στα ψηλά καμιόνια
το φόρτωσαν και πάει
Μες την έρμη κι άδεια πολιτεία μένει
το χέρι που μονάχα
Με μπογιά θα γράψει στους μεγάλους τοίχους
ΨΩΜΙ ΚΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Οδυσσέας Ελύτης (Από το Άξιον Εστί)