ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΚΑΛΙ

Εις τον Θεόκριτο παραπονιούταν
μια μέρα ο νέος ποιητής Ευμένης
"Τώρα δυό χρόνια πέρασαν που γράφω
κ' ένα ειδύλλιο έκαμα μονάχα.
Το μόνον άρτιόν μου έργον είναι.
Αλλοίμονον, ειν' υψηλή της Ποιήσεως η σκάλα
κι απ' το σκαλί το πρώτο εδώ που είμαι,
ποτέ δε θ' ανεβώ ο δυστυχισμένος."
Ειπ' ο Θεόκριτος "Αυτά τα λόγια βλασφημίες είναι.
Κι αν είσαι στο σκαλί το πρώτο, πρέπει
να' σαι περήφανος κ' ευτυχισμένος.
Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι
τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα.
Κι αυτό ακόμη το σκαλί το πρώτο
πολύ από τον κοινό τον κόσμο απέχει.
Εις το σκαλί για να πατήσεις τούτο
πρέπει με το δικαίωμά σου νά' σαι
πολίτης στον ιδεών την πόλι.
Και δύσκολο στην πόλι εκείνην είναι
και σπάνιο να σε πολιτογραφήσουν.
Στην αγορά της βρίσκεις Νομοθέτας
που δεν γελά κανένας τυχοδιώκτης.
Εδώ που έφθασες λίγο δεν είναι
τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα."

Κωνσταντίνος Καβάφης