Ο Γιάννης ο φονιάς
παιδί μιας Πατρινιάς
κι ενός Μεσολογγίτη
προχτές την Κυριακή
μετά τη φυλακή
επέρασε απ΄ το σπίτι.
Του βγάλαμε γλυκό
του βγάλαμε και μέντα
μα για το φονικό
δεν είπαμε κουβέντα.
Μονάχα το Φροσί
με δάκρυ θαλασσί
στα μάτια τα μεγάλα
του φίλησε βουβά
τα χέρια τ΄ ακριβά
και βγήκε από τη σάλα.
Δεν μπόρεσε κανείς
τον πόνο της ν΄ αντέξει
κι ούτ΄ ένας συγγενής
να πει δεν βρήκε λέξη.
Κι ο Γιάννης ο φονιάς
στην άκρη της γωνιάς
με του καημού τ΄ αγκάθι
θυμήθηκε ξανά
φεγγάρια μακρινά
και τ΄ όνειρο που εχάθη.
Νίκος Γκάτσος
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

1 σχόλιο:
bre to giannh
Δημοσίευση σχολίου